Voor de tweede keer vandaag ben ik aan mijn verhaal over de afgelopen dagen. Ik had een flink stuk geschreven, en toen liep de computer vast.
Vrijdag was een beetje een gekke dag op school. Een Nederlands meisje, Susan, was er voor het laatst. En ze was hier 12 weken geweest, dus kende iedereen heel goed. Een hele lieve vrouw uit Korea (met een naam die gewoon onmogelijk te onthouden is), had ter ere van het afscheid van Susan sushi voor ons gemaakt. Daniella uit Zwitserland had chocola meegebracht en ´juf´ Carmen had iets gebakken. We hebben dus vooral veel gegeten.
En ik zat stilletjes blij te zijn dat ik nog een weekje mag blijven.
Hoe die week wordt zal me benieuwen. Morgen komen er 200 nieuwe studenten op school. Terwijl er niet eens plek is voor 200 mensen. En we waren denk ik al met een stuk of 120. Vrijdag werden er al allemaal nieuwe stoelen gebracht en er zijn nieuwe docenten aangesteld.
Het zal volgende week wel dringen worden bij de koffieautomaat en de wc, waar nu ook al steeds rijen stonden.
Maar nog even verder over vrijdag. Na school heb ik een flinke stadswandeling gemaakt. Ik ben de rivier overgestoken om over de Romaanse brug te wandelen. Daarna ben ik naar de kathedraal gegaan, die ik uitgebreid heb bekeken. Daarna heb ik Harriet opgehaald en hebben we samen de oude universiteit van binnen bekeken. Dat viel een beetje tegen. Een beetje vergane glorie. Maar toch leuk om het gezien te hebben. Vervolgens zijn we samen naar de kathedraal gegaan en hebben we de torens beklommen. Het uitzicht over de stad was geweldig! Wat we allebei heel opvallend vonden was dat je heel goed kunt zien dat er in de wijde omgeving verder niks is. Je hebt de stad Salamanca, en meteen daarbuiten is een soort woestijnachtig gebied. We konden het zand gewoon zien stuiven. Daar heb ik hele mooie foto´s van, maar die kan ik niet op de pc zetten, want dit is een computer met windows 1950. Dus dat komt later.
Verder hebben we vrijdagmiddag een cadeautje gekocht voor Andrew, want die was jarig. Het is een tshirt met een stier erop geworden, omdat hij volgende week naar Pamplona gaat.
Voor onszelf hebben we ook Salamanca tshirts gekocht, waar iedereen die we hier kennen iets op mag schrijven als we weggaan. Klasgenoten, docenten, huisgenoten, onze barman, de mensen van ´mijn bakkertje´ enz enz.
s Avonds met Harriet en Andrew in onze bar gegeten en daarna met z´n drieen naar de overkant van de rivier gegaan, via de romaanse brug. Het was ongeveer elf uur ´s avonds en het uitzicht op de hooggelegen stad met de verlichte monumenten was adembenemend. Aan de overkant hebben we nog wat gedronken bij een heel grappig kroegje, en daarna zijn we naar huis gegaan.
Die nacht ben ik ziek geworden en heb ik bijna niet geslapen. Zaterdag was ik dus niet zo lekker en heel moe. Ik ben even met Harriet de stad in geweest voor een chocolate con churros en om te winkelen, maar het grootste deel van de dag heb ik op bed gelegen. Zonde!! ´s avonds weer gewoon tapas gegeten.
Vanochtend wilden Harriet en ik graag naar een enorme rommelmarkt die er hier in Salamanca zou zijn. Iedereen had het erover, er werden extra bussen ingezet enz enz. Dat wilden we dus niet missen. Maar na drie kwartier lopen door een lelijk stuk stad en in de kou, bleek dat het geen rommelmarkt was maar een goedkope kledingmarkt. Ik denk dat we er hooguit tien minuten zijn geweest voordat we gillend gek werden en naar het grote stadspark zijn gevlucht. Daar hebben we wat rondgelopen voordat we vlak bij mijn appartement een chocolate con churros hebben genomen. Als troost.
Daarna heb ik thuis wat Spaans gedaan en nu ben ik hier. Nog wel, want ik sta mezelf toe om zometeen op het peperdure plaza mayor wat te drinken en van de zon te genieten, die net is doorgebroken.
Vanavond natuurlijk weer tapas en Harriet en ik gaan naar de bioscoop om Shrek te kijken. In het Spaans, dus ik ben benieuwd.
Morgen of dinsdag probeer ik weer wat foto´s te uploaden.

Voor nu, een fijne avond verder en we spreken elkaar!

Liefs,

Barbara