weer thuis

Lieve allemaal,

Het zit erop! Gisterochtend rond half negen raakten de wielen van de Boeing 737 waar ik inzat de Nederlandse bodem, en was mijn Spaanse avontuur echt voorbij. Dat gaat gepaard met veel dubbele gevoelens. Natuurlijk ben ik heel blij om iedereen weer te zien, maar ik zal mijn Spaanse leven ook echt missen. Het land, het weer, het eten, de mensen, het tempo....manana, manana... Ik hoop dat ik de hele sfeer van de afgelopen weken hier toch nog een beetje vast kan houden. Victor heeft daar alvast een goede bijdrage aangeleverd door uit Mallorca een flinke fles sangria mee te nemen. Die hebben we gisteravond gedronken, bij het eten dat speciaal voor mij was gemaakt, en voor de taart die mama voor mij had gebakken. Een heel warm welkom thuis dus. En gelukkig herkende ik het huis nog steeds na alle veranderingen van de afgelopen weken.
De komende dagen staan voor mij vooral in het teken van de Vierdaagse en after-vakantie-dingen. Dagboek schrijven, fotoalbum maken, kortom: lekker nagenieten en eens even op een rijtje zetten wat ik eigenlijk allemaal heb gedaan.

In dit laatste berichtje wil ik jullie graag bedanken voor het meeleven, het kaarten schrijven, het bellen, het sms’en, het gastenboek schrijven en het mailen. Dat vond ik echt heerlijk!

Veel liefs,

Barbara

de laatste...

Lieve mensen,

Om te beginnen zal ik meteen bekennen dat ik met het schrijven van dit berichtje de realiteit sterk aan het ontkennen ben. Het is eigenlijk m'n laatste dag hier in Spanje, m'n bed ligt helemaal vol met kleren, boeken en andere spullen, en op de grond ligt die ene tas waar het allemaal in moet. Ik weet dat het kan, want het heeft er ooit gepast, maar ik heb er nu nog even geen zin in.
Morgenochtend vroeg begint mijn terugreis van ongeveer 24 uur. We nemen om 10.00 uur de trein van Sevilla naar Madrid. Die hebben we vanmiddag voor veel geld gereserveerd, dus het kan maar beter een goede zijn! Zijn we rond half 1 in Madrid. Dan gaan we naar het vliegveld om al onze grote tassen in lockers te doen. Daarna terug naar de stad, waar we rond 4 uur 's middags denken aan te komen. Nog wat rondlopen, lekkere tapas eten en naar de bar waar ik al een paar keer chocolate con churros heb gehad. Vervolgens rond een uur of elf 's avonds richting vliegveld, waar we een groot deel van de nacht doorbrengen met slapen, dagboek schrijven, kaarten, lezen, kletsen, dat zien we nog wel. We vliegen om half zeven 's ochtends en dan ben ik rond negen uur in Eindhoven, waar mama op me staat te wachten met een kan thee en een winterjas. Dat laatste is een grapje, het eerste is zeer serieus.

Nu ik m'n laatste berichtje uit Spanje heb geschreven lijkt het me toch echt de hoogste tijd worden om m'n rugzak in te gaan pakken.

Wel gek om te zeggen, maar tot in Nederland!

XXX Barbara

Sevilla

Onze tijd in Sevilla is tot nu toe kort maar heftig geweest. Gisteren na een leuke reisdag van bijna 12 uur aangekomen bij ons hostel hier. Midden in het centrum. Even snel wat tapas gegeten, en daarna naar bed, voor een kort nachtje. Rond een uur of twee werd ik wakker van allerlei muggenbulten op m'n benen. Dat in combinatie met de temperatuur op de kamer (zonder te overdrijven ongeveer 50 graden) heeft ervoor gezorgd dat ik hartstikke beroerd was.. Amanda en ik konden allebei niet meer slapen en zijn toen maar s nachts door de koele stad gaan lopen. Op de kamer was het niet uit te houden. De rest van de nacht hebben we niet meer geslapen, maar wel bedacht dat we niet in dat hostel zouden blijven. Dus 's ochtends in alle vroegte een nieuw hostel gezocht en gevonden. Met airco!!!
Maar ik was nog steeds niet goed te pas en werd steeds beroerder. Amanda en ik waren allebei bang voor een alergische reactie, omdat ik ook zo ziek ben geweest van een wespensteek. Toen het steeds slechter ging vond vooral Amanda dat ik naar een dokter moest. Ik had daar weinig zin in, maar we zijn toch op zoek gegaan. Het schijnt hier heel gebruikelijk te zijn om voor dat soort dingen naar het ziekenhuis te gaan. En na een lange weg met veel verkeerde aanwijzingen zijn we uiteindelijk bij het ziekenhuis aangekomen, waar ik naar de eerste hulp moest. Jaja, door wat van die kleine beestjes. Maar na al dat gedoe en vooral al die tijd, was ik intussen al een stuk opgeknapt. Gelukkig vond de arts op de eerste hulp dat ik er weer bovenop aan het komen was en dat het met genoeg water drinken en fruit eten wel weer goed zou komen. Ik was zo gelukkig. Zag het al helemaal gebeuren dat ik hier de laatste dagen van m'n vakantie knock-out zou zijn.
Na het ziekenhuisbezoek hebben we onze intrek genomen in het nieuwe hostel, waar de kamer heerlijk koel is. We zijn er dolgelukkig mee.
Vanavond gaan we een Murillo museum bekijken en het Alcazar hier. Daarna lopen we door naar de gezellige stadswijk Santa Cruz, voor tapas en een avondwandeling.

Hoop daar morgen wat foto's van online te kunnen zetten.

Liefs,

Barbara

wilde dolfijnen gezien

Het is alweer onze laatste dag hier in Tarifa. Gisteren was voor ons allebei een onvergetelijke dag. We zijn met een boot de straat van Gibraltar op gegaan om wilde dolfijnen te zien. Dat was echt ontzettend mooi. We zijn met een gezelschap van ongeveer 30 man met een bus naar Algeciras gegaan. Een kustplaats op ongeveer 20 km afstand van Tarifa. We wilden bij Tarifa de zee op gaan, maar in verband met het weer (de zware wind), kon dat niet. In de straat van Gibraltar was het weer rustiger, dus daar konden we wel kijken. Na ongeveer drie kwartier varen kwamen we de eerste dolfijnen tegen. De spanning op de boot, het kijken, en aqui! aqui! (= hier hier!), geweldig! In eerste instantie stond ik op een hoog deel van het kleine bootje, daar kon ik niet zoveel zien. Elke keer dat er werd omgeroepen dat er dolfijnen gesignaleerd waren, zag ik niks. Dus ben ik naar de andere kant van de boot gelopen, de voorkant. Daar kon je ook op een lager gedeelte staan. Iedereen die daar stond was kletsnat, maar ze riepen wel dat ze dolfijnen zagen. Dus ik ook naar beneden, en jawel: meteen nat, maar ook meteen raak. De dolfijnen zwommen allemaal direct langs de zijkant van de boot. En het water was zo helder dat ik ze perfect kon zien. Een onbeschrijflijke ervaring. Zulke mooie en lieve dieren, die je normaal alleen in de dierentuin ziet, die zo aan alle kanten om je heen zwemmen. En op de achtergrond afrika. Dat zal ik niet snel vergeten.
´s Avonds hebben we hier in het historisch deel van het centrum de ultieme toeristen uitgehangen. Friet met hamburgers gegeten, en daarna sangria gedronken. Maar het was lekker!
Vandaag hebben we een lekker stranddagje gehad. Het was weer erg rustig in ons bijna prive-baaitje. Ik denk dat we nu gedwongen door de wind en de vloed ook wel op elk denkbaar plekje van het strand hebben gezeten, met alle bijbehorende uitzichten. Op een gegeven moment kwam het water zo hoog dat we alleen nog maar op rotsen konden zitten, toen zijn we maar gegaan. Net hebben we een beetje gewinkeld en zometeen gaan we eten.
Morgen vroeg op om naar de laatste bestemming Sevilla te gaan. Dat wordt een hele treindag. We gaan hier om half negen ´s ochtends met de bus weg, en zijn denk ik rond 8 uur ´s avonds in ons hostel. De treinreis duurt niet eens zo lang, ik geloof vier uur. Maar we moeten een paar keer overstappen. Van de bus op de trein, van een trein op een andere trein...etc. En steeds een paar uur wachten. Maar we hebben boeken, eten, kaartspelen...we zullen ons wel vermaken. Die treinreizen zijn ook een deel van de vakantiepret. Ik vind het heerlijk om een beetje in zo´n luxe trein te hangen en van het uitzicht te genieten.
Er is weer een nieuw fotoalbum met de plaatjes van de dolfijnen, het strand hier en de stad Tarifa.
Ik hoop dat ik in Sevilla ook nog een keer een verhaaltje en wat foto´s online kan zetten.

Voor nu,

Fijn weekend en tot snel!

XXX Barbara

daar is ze weer...

HET IS GELUKT!! er staan nieuwe foto´s op m´n weblog.

Ik denk dat er morgen of overmorgen nog wat meer plaatjes van Tarifa komen. Vandaag heb ik bijna geen foto´s gemaakt. Morgen weer een dag.

Maar eerst een ijsje...

Liefs,

Barbara

TARIFA

Even een snelle update vanuit Tarifa. We zijn hier vanmiddag aangekomen in ons leuke hostel. We slapen met 8 meiden op 1 (leuke en nette) kamer met een mooie badkamer. Heel gezellig hostel, met aardige mensen.
Vanmiddag zijn we snel naar het strand gegaan. Heel mooi en lekker, maar wel veel wind. Alles, maar dan ook echt alles zit onder het zand. Dus voordat we zometeen gaan eten wilden we even onder de douche ´ontzanden´.
Vanaf het idyllische kleine strandje met wit zand en rieten parasolletjes kunnen we Marokko zien.
Dat kan ik jullie niet laten zien, want het lukt jammer genoeg ook hier niet om foto´s op de computer te krijgen. Misschien een van de komende dagen op een andere plek.

We gaan hier zaterdagochtend vroeg weg. Tot die tijd willen we vooral lekker naar het strand gaan. En morgenmiddag of vrijdag gaan we op een boot om naar wilde dolfijnen te kijken. Dat lijkt me echt geweldig!

Voor nu was dat het wel weer. De douche is vrij, en ik heb honger. Dus tijd om te gaan.

Liefs,

Barbara

Cordoba

Hoi allemaal,

Even een kort stukje uit Cordoba. Er zijn hier geloof ik 3 internetcafes, en in allemaal kan ik geen foto´s online zetten. Dus het blijft deze keer bij een verhaaltje. De mooie foto´s van het Mezquita en het Alcazar in Cordoba komen later. Het Mezquita is een moskee waar later een kathedraal in is gebouwd. Heel gek om te zien, maar wel super mooi. Het Alcazar is een oud paleis waar vooral hele mooie tuinen bij horen.
En padre: heeeeeel veeeeeeeel palmbomen.

Gister zijn Amanda en ik met de trein van Madrid naar Cordoba gegaan. Ik vond het een hele belevenis. Zo mooi, dat landschap van rood zand en gekke bomen. Onze hotelkamer hier is voor mij superdeluxe. In weken tijd heb ik niet zo´n schone en relaxte badkamer gehad. Ik heb er al goed van genoten.
Morgen gaan we met de trein en bus naar Tarifa. Zon, zee,strand,surfers,dolfijnen,Afrika.....best leuk.
Daar slapen we in een hostel met 8 meiden op een kamer. Benieuwd hoe dat zal gaan. Volgens de reisinformatie hebben we daar een computer tot onze beschikking, dus ik hoop dat ik morgen wat leuke foto´s online kan zetten.
Nu gaan wij beginnen aan onze wandeling door een mooie wijk van Cordoba die we nog niet gezien hebben.

XXX Barbara

@Madrid

Lieve mensen,

Even een berichtje uit Madrid, want het is alweer een tijdje geleden dat ik wat nieuws heb geschreven. Donderdagavond m´n afscheid gehad. Was erg leuk, bijna iedereen was er. Lekker tapas gegeten, vino blancos gedronken, ijsjes gegeten en sangria gedronken. Het is alleen jammer dat ik er geen foto´s van heb. Degene die daarvoor zou zorgen heeft enthousiast de hele avond filmpjes gemaakt. Heel fijn. Maargoed, m´n hoofd zit vol mental pictures.
Vrijdag op school waren we allemaal moe, daarom was het goed dat we alleen maar wat leuke dingen hebben gedaan. Een collage gemaakt, een spelletje, dat soort dingen.
Aan het eind m´n diploma en iedereen gedag zeggen. Dat was moeilijk. Maar ik was gelukkig niet de enige die het te kwaad kreeg, want er gingen meer mensen weg. ´s Middags heb ik nog wat door de stad gelopen. ´s Avonds hebben Harriet en ik tapas gegeten in de stad en de lichtjes aan zien gaan op Plaza Mayor, een magisch moment. Toen hebben we elkaar ook een ketting gegeven, zodat we elkaar niet vergeten. Maar dat zal zoiezo wel niet gebeuren. Daarna op tijd naar bed, want zaterdag moesten we al om kwart voor 10 in de trein naar Madrid zitten. In de trein waren we een beetje verdrietig, door het naderende afscheid. Op het treinstation in Madrid het eerste officiele afscheid. Harriet wilde proberen in te checken op het vliegveld en daarna naar de stad komen. Want ze hoefde pas om 8 uur ´s avonds te vliegen. Maar ze wist niet of dat zou lukken, dus het was niet zeker dat we elkaar nog gingen zien.
Ik ben daarna naar het hostel gegaan, waar Amanda al was. Het is een kleine kamer, waar een 1persoonsbed in stond. Maar gelukkig kan ik nu een beetje Spaans en heb ik een tweede bed weten te krijgen. Het is allemaal niet wat we thuis gewend zijn, maar het is goedkoop en het zit op een superlocatie. Op Paseo del Prado, naast alle mooie musea en dicht bij het centrum.
Harriet kon nog naar de stad komen, dus die hebben we nog een uurtje gezien. Daarna moest ze toch echt definitief weg. Wel een beetje gek. Drie weken lang heel intensief alles samen gedaan...Maargoed, ze komt snel naar Nederland!
De rest van de middag hebben Amanda en ik wat door de stad gelopen en hebben we tapas gegeten (natuurlijk!)
Vanochtend eerst ontbeten bij een grote fontein in de stad, daarna naar 2 musea geweest, uitgerust in het stadspark Retiro en nu in hier in het internetcafe. Zometeen eerst eten en daarna een wandeling door het historisch centrum. Morgen gaan we naar het derde grote museum en daarna in de trein naar Cordoba.

Dit was, waarschijnlijk in slecht Nederlands, en van de hak op de tak, mijn update. Ik hoop dat met jullie alles goed is.

Liefs,

Barbara