Lieve allemaal,

Het zit erop! Gisterochtend rond half negen raakten de wielen van de Boeing 737 waar ik inzat de Nederlandse bodem, en was mijn Spaanse avontuur echt voorbij. Dat gaat gepaard met veel dubbele gevoelens. Natuurlijk ben ik heel blij om iedereen weer te zien, maar ik zal mijn Spaanse leven ook echt missen. Het land, het weer, het eten, de mensen, het tempo....manana, manana... Ik hoop dat ik de hele sfeer van de afgelopen weken hier toch nog een beetje vast kan houden. Victor heeft daar alvast een goede bijdrage aangeleverd door uit Mallorca een flinke fles sangria mee te nemen. Die hebben we gisteravond gedronken, bij het eten dat speciaal voor mij was gemaakt, en voor de taart die mama voor mij had gebakken. Een heel warm welkom thuis dus. En gelukkig herkende ik het huis nog steeds na alle veranderingen van de afgelopen weken.
De komende dagen staan voor mij vooral in het teken van de Vierdaagse en after-vakantie-dingen. Dagboek schrijven, fotoalbum maken, kortom: lekker nagenieten en eens even op een rijtje zetten wat ik eigenlijk allemaal heb gedaan.

In dit laatste berichtje wil ik jullie graag bedanken voor het meeleven, het kaarten schrijven, het bellen, het sms’en, het gastenboek schrijven en het mailen. Dat vond ik echt heerlijk!

Veel liefs,

Barbara